TINK_TING

ทำไมเป็นแบบนี้กันนะ

คือ เอนทรี่นี้เป็นการบ่นเรื่อง เพื่อนๆอะนะ

รู้อยู่ว่ายังไงก็คงไม่มีเพื่อนถาปัตย์คนไหนหลงเข้ามาอ่านแน่ๆ ((ฮา  ช่างมั่นใจจริง))

สาเหตุที่ทำให้เรามั่นใจมากว่าทำไมถึงไม่มีเพื่อนหลงมาอ่านแน่ๆนะเหรอ ก็ชีวิตการเรียนมหาลัยห้าปีของเรานั้น ฟันธงได้เลยว่า เราเป็นบุคคลจืดชืด ที่แทบจะไร้ตัวตนไปเลยที่เดียว.. ก็ถ้าให้ลำดับตัวเองจากคนที่จืดที่สุด จากทั้งหมด 30 คน เรานะ รังท้าย 5  คนไร้เพื่อน หรือมั่นใจมาก ว่า ถ้าไปกินข้าวกันเกิน 5 คนและเราหายไปจากกลุ่มนั้นอย่างเงียบๆ กว่าจะมีคนรู้ ก็คงอีกนาน

สังคม ปรกตินะ แก้งค์หัวโจก มันก็ คือกลุ่มหลักที่จะทำอะไรร่วมกัน ซึ่งไอ้กลุ่มนี้ ก็คือกลุ่มที่มีปากมีเสียงมากที่สุด จะทำอะไรกลุ่มนี้ต้องเห็นดีเห็นงามด้วย ทำไมนะเหรอ ก็เพราะเป็นกลุ่มที่มีคนเยอะสุดไง แล้วก็เสียงดังที่สุดด้วย ดังนั้นถ้ากลุ่มนี้ไม่เห็นด้วย งานก็่ล่มเห็นๆ เพราะกลุ่มอื่น มันเป็นเหมือนชนกลุ่มน้อย   จับกลุ่มกันแบบกระท่อนกระแท่น 

เหมือนกับการตูนญี่ปุ่นซะไม่มี ถ้าหลุดจากกลุ่มนี้ไป ก็จะเป็นบุคคลแปลกแยก  แต่แค่ไม่โดนกลั่นแกล้งเอง

อา นะ หรือจะอ่านการตูนมากไป

เอาน่า โตกันแล้ว จบมาก็แยกย้ายกันไปทำงาน

เด็กกทม. ก็ ไปใช้ชีวิตเมืองหลวง ใครมีทุนทรัพย์ ก็เรียนต่อ ((ทำไม บ้านไม่รวยมั้ง จะได้มีคนส่งเรียนต่อ -*-.. เฮ้อะ.. ใครมาบอกว่าไม่มีตังค์ก็สอบทุน สิ เออ ขอบคุณ ถ้าเก่งขนาดนั้น คงสอบไปแล้ว  หรือว่ามาผิดสายจริงๆฮะ เฮ้อะ ..

แล้วนี้มันอะไร ทำไมพอ มาจับงานศิษย์เก่า ก็ไม่ได้เรียกว่าจับ หรือทำหรอกนะ ก็แค่เข้ามาฟังการประชุม แล้วก็ไปโพสต์บอกต่อเพื่อนๆ สรุปรายละเอียด เก็บเงิน ชี้แจงกิจกรรม  คนที่ทำจริงนะรุ่นพี่ทั้งนั้นแม่งาน พ่องานก็คนเดิมๆสมัยเรียน ส่วนในรุ่นเรามันก็กระจายหายหมดแล้ว ไอ้แก้งค์หลัก ก็ไปกันคนละทิศละทาง ส่วนใหญ่ก็ กทม.นั้นแหละ แต่กิจกรรมมันอยู่เชียงใหม่

แล้วไงเหรอ สรุป โหวต กรรมการ คือคนที่ไม่เคยมาฟัง ไม่รู้ว่ามาทำงานหรือป่าว เพราะถึงเวลาทำงานจริงๆ  ก็มีแต่รุ่นพี่ แล้วเรามันก็บุคคลถูกลอยแพมาแต่สมัยเรียนแล้ว เพียงแต่ ใครเรียกใช้ หรือมีอะไร โทรมาบอกถ้าว่างก็ไปเท่านั้นเอง เวลา สองสามขั่วโมง มันไม่เยอะ ชีวิตไม่ได้ยุ่งยากขนาดนั้น

เอานะ บุคคลที่ถูกลืม เพียงแต่มีความรับผิดชอบ เท่านั้น...

แล้วเวลาเอา ชื่อไปแจ้งรุ่นพี่ เค้าจะคิดกันยังไง อยากรู้จริง... มีแต่ชื่อ ตัวไม่มา??

แต่คงไม่เป็นไรมั้ง ก็ยอมรับอะนะ ว่าคนๆนั้น ก็เก่งอยู่... แล้วมันก็เป็นการตัดสินใจของเพื่อนด้วย ถึงแม้จะรู้อยู่แล้วใครหรือกลุ่มไหนเป็นคนเลือก แต่ก็นะ กลุ่มที่เลือกหรือคนอยู่ในสถานที่ในสถานการณ์จริงมันดันมีน้อยกว่านิ มันก็ต้องแพ้อยู่แล้ว อีกอย่างคนที่ทำมาตลอดแบบ เค้าก็เหนื่อย เราก็เข้าใจนะ ทุกคนไม่อยากให้เป็นภาระของคนๆนั้น คนเดียว  แต่มันจะดีเหรอ สุดท้ายมันก็เป็นการโยนงานให้ แถมคนที่รับไปก็ไม่เคยจะมีส่วนร่วมจริงจัง หรือว่าทำแต่เราไม่รู้ เฮ้อ ช่างมันเถอะ 

ทำส่วนของตัวเองไปละกัน 

 เฮ้อะ  ใครมาพูดให้ได้ยินนะว่าคนเก่ง ดีกว่าคนพยายาม เพราะถึงพยายามยังไงก็ไม่เก่ง ขึ้นมา 

อยากต่อยปากคน จริงๆ 

อ้าว !!  รู้สึกจะเริ่ม ลาม เปลี่ยนเรื่องเปลี่ยนเป้าหมายไป ซะแล้ว

กลายเป็น บล็อกบ่น ประจำวันซะแล้ว 

เฮ้อะ นะ